ฟ้าสางทางความลับสุดยอด (๑๔)

• อย่าเข้าใจผิดต่อคำว่า "เหนือโลก" จนไม่ได้รับประโยชน์อะไร จากสิ่งอันประเสริฐนี้ คือการอยู่เหนืออิทธิพลของสิ่งแวดล้อมใดๆ ในโลกนี้ ฯ (๒๖๑)

• คำว่า "นิพพาน" คือ ความเย็น (ทางวิญญาณ) ของชีวิตที่มากขึ้นไปถึงระดับที่ ความร้อนของกิเลส หรือไฟสามชนิด, ตามขึ้นไปไม่ถึง ฯ (๒๖๒)

• ภาษาคน (Common Language) นั้นพูดกันอย่างมีตัวตน (Soul หรือ Self): ส่วนภาษาธรรม (Dharmic Language) ของพระอริยเจ้านั้น พูดกันอย่างไม่มีอะไรที่เป็นตัวตน มีแต่กระแสแห่งอิทัปปัจจยตาของธรรมชาติ ฯ (๒๖๓)

• ดังนั้น ความจริง (Truth) จึงมีสองอย่าง คือ อย่าง Relative และ Ultimate, ซึ่งเป็นเหตุให้มีการพูด อย่างภาษาคน และอย่างภาษาธรรม ฯ  (๒๖๔)

• คน (Sentient Being) กับมนุษย์ (Human Being) นั้นต่างกันจนอยู่กันคนละระดับ คือ ต่ำ และ สูง ต่อกิเลส ยิ่งหย่อนกว่ากัน ฯ (๒๖๕)

• สมาธิ (Concentration) ที่แท้จริงนั้น ทำให้เกิดการพักผ่อนลงไปถึงเซลล์ทุกเซลล์, และได้ทำให้มันมีอายุยืนออกไปด้วย; ดังนั้น สมาธิจึงมีผลทำให้กายหรือชีวิต มีอายุยืนออกไป ฯ (๒๖๖)

• ที่ท่านพูดว่า สมาธิ มีผลทำให้เลิกอบายมุขได้ทุกอย่าง มีสุขภาพและอารมณ์ดี เลิกสำมะเลเทเมาได้ นั้นยังน้อยเกินไป; มันให้อะไรมากกว่านั้นมากนัก เช่นช่วยให้มีจิตใจอยู่เหนือโลก ฯลฯ หมดปัญหาทุกอย่างทุกชนิดที่ท่านยังไม่เข้าใจ ฯ  (๒๖๗)

• การบวช มิใช่สิ่งแปลกประหลาด หากแต่เป็นสิ่งที่ทำให้เปิดโอกาส และความสะดวกอย่างยิ่ง ในการที่จะศึกษาฝึกฝนให้ชีวิต มีธรรมะ; ชีวิตครองเรือนนั้น คับแคบ และอึดอัดมากไม่สะดวก การบวชจึงเป็นสิ่งที่อย่างน้อยก็ควรลอง ฯ (๒๖๘)

• ชีวิตใหม่ที่ปราศจากการกระทบกระทั่งและความไม่สบายใจทุกๆ ชนิดนั้น เป็นสิ่งที่มีได้ เมื่อชีวิตนั้นประกอบด้วยธรรม ฯ (๒๖๙)

• ความลับสุดยอดเหล่านี้ เป็นของฝากเพื่อนมนุษย์ทั้งหลาย ในโอกาสที่ สวนโมกข์มีอายุครบ ๕๐ ปีบริบูรณ์ หวังว่าจะได้รับการพิจารณาหรือนำไปใช้ให้สำเร็จประโยชน์ ฯ  (๒๗๐)

คัดจากหนังสือ อสีติสังวัจฉรายุศมานุสรณ์ จาก ท่านพุทธทาสภิกขุ ในหัวข้อ ฟ้าสางทางความลับสุดยอด พิมพ์โดย ธรรมทานมูลนิธิ และ สนพ. สุขภาพใจ พิมพ์ครั้งที่ ๙ พฤษภาคม ๒๕๔๐